धार्चुलाबाट



धार्चुलाबाट
=======
बोकेर डाली यो महाकाली म एक्लै तरुंला ।
जहान-बच्चा भेटेर बात यो मन्को गरुंला ।।
मुग्लान छाडि म आफ्नै घर आको हुं दाजुभाइ।
ओछ्याई कांडा म तर्ने पुल नछेक दाजुभाइ।।

म रोगी भए बसौंला छुट्टै छाउगोठ सोरेर ।
तंङ्ग्रेर खेती गरौंला माटो मुड्किले फोरेर ।।
नपुगे घर्मा दैयाले काले मरेकी भन्छ नि ।
मलाई नि छिट्टै पुगेर मष्ट रिझाउने मन छ नि ।

धार्चुलाबाट उम्लेको आंशु बग्दैन रोकिन्छ ।
म कालापानी झैं भएं बज्र छातीमा ठोकिन्छ
भै सक्यो जिर्ण यो मन महामारिको पैह्रोले ।
नभांच दाजै लिम्पियाधुरा त्यो बांसको लौरोले ।

रामेश्वर अधिकारी ।
यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

प्रतिक्रिया दिनुहोस
लघुकथा: कुटुम्ब

प्रभादेवी पौडेल। आमाले आफ्नो भागको ज्युनी बिक्री गर्ने बेलामा सबै छोरा छोरीलाई भेला

रङ्गहरु

रङ्गहरु त्यसबेला हरियो थियो करेसाबारी अझै हरियो देखिन्थ्यो,गैरी खेत हरियै धानको मुठो समातेका

लघुकथा: ब्रह्माजीको श्राप

प्रभादेवी पौडेल। ब्रह्माजीले आफ्नो सृस्टिको क्रममा चौरासी लाख जिवहरुको उत्पती गराई आफुले मानवलाई

लघुकथा: आत्मनिर्भर

प्रभादेवी पौडेल। -“बाबु घ्याम्पामा चामल छ एक कुरुवा लिएर आई कसौडीमा बसाल त