लघुकथाः संवेग



प्रभादेवी पौडेल।
आस्था सानै देखि निक्कै कडा मिजासकी केटी थिई।मै हुँ भन्ने केटा पनि उसको अगाडी परेर बोल्न समेत डराउॅथे। घरमा होस् वा बिद्यालयमा ऊ डटेर कुरा गर्थी। एकपटक गाउॅमा एक अबला महिला माथि भएको अत्याचारको बिरुद्ध ऊ माईतीघर मण्डलामा धर्ना दिएर काठमाडौँवाट घर फर्कदै थिई,संयोगले उसका काका पर्ने पनि त्यहि बसमा चढी घर फर्कदै थिए।बसको ढोका नेरैको कुना पट्टी झ्याल तिरको सिटमा आस्था थिई भने छेउमा काका थिए। त्यसको बिपरित सिटमा एक युबक थियो। उसले कालो चस्मा लगाएको थियो। उसको टाउको आस्था तिरै फर्किएको थियो।

उसले जति बेला त्यता हेर्थि त्यो युबकले आफैलाई हेरे जस्तो लाग्थ्यो। उसले काका सँग भनि ,-“काका यो नमुनालाई सबक सिकाइदिउॅ ? केटी मान्छेको मुख नै देख्न न पाएझै गर्यो त पाखेले।” यो सुनेर काकाले भने , -“तिमीले नहेर न भैगो नी।” -“भर्खर बिरोध कार्यक्रममा सहभागी भएर आएकिले रगत सेलाएको थिएन उसले काकाको कुरा खस्न नपाउँदै आफ्नो कुरा भनि,-” त्यसो भनेर कहाँ हुन्छ र काका? यही भएर त देशमा हत्या हिंसा बलात्कार बढिरहेको छ” भन्दै ऊ सिटबाट पटक पटक जुरुक्क उठ्थि। काकाले सम्झाउँदै बस्न लगाऊँथे।
केही यात्रा गरेपछि त्यो युबकलाई आडैको साथीले झर्ने ईशारा गर्यो। ऊ त्यसैको हात समातेर पछि पछि लाग्यो।काकाले भने ,-“देख्यौ छोरी यदि तिमीले आफ्नो संबेगलाई नियन्त्रण नगरेको भए अहिले कुन अबस्था आई पर्थ्यो बिचार गरत एक पटक?बिचारा दृस्टि बिहिन पो रहेछ।”

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

प्रतिक्रिया दिनुहोस
पोहोर साल जस्तै यो साल पनि कात्रोमा खल्ती हाल्यो साथीले !!

हामी जब जब मर्न थाल्यौं खेती गर्न थाल्यो साथीले ! पोहोर साल जस्तै

कविता : पर्खाइ

म यति खेर प्राकृतिले दिएको सुन्दर बिस्तरामा छु, चारै तिर खुल्ला छन् मेर

लघुकथा: पुरुष मन

प्रभादेवी पौडेल। नरहरिले पहिली श्रीमती दुई सन्तान छोडेर परलोक गएपछि लामो समयसम्म बिहे

देश किन बनेन ?

डा.गोविन्दशरण उपाध्याय । इतिहास हातमा हुँदैन । प्राप्त भएका तत्थ्यहरूका आधारमा लेखिन्छ ।