अनुहारको कविता



 स्मिता श्रेष्ठ।
बाँकी नै छ लेख्न सुन्दर कविताहरु

बाँकी छ आँखाले देख्न अँध्यारोका किरणहरू

स्टेथेस्कोपमा सुनेर मुटुको ढुकढुकी बाँकी छ भर्न शताब्दीको संगीत

पहाडै-पहाड अग्लिएर शिरहरू

मानिस धरोहर भएको हो

खोलाहरु बगेर नसा-नसामा

जीवन रसाएको हो

जङ्गलै-जङ्गल गुजुल्टिएर

चेतना

विराट भएको हो अस्तित्व,

सिकाउनु छ मानिसहरूलाई कोष-कोष मिलेर,

अङ्ग- अङ्ग मिलेर,

समृद्ध भएको हो प्रकृति

कसरी फरक छौं हामी कण-कणमा, जान्नु छ

कसरी उस्तै छौं हामी वृहत्तर रूपमा,

बताउनु छ

X-ray मा हेरेर समयको

चित्र

ओखती गर्नु छ देशको क्षयग्रस्त छाती,

मुस्कान दिनु छ ओठ

हराएकाहरुलाई,

दृष्टि दिनु छ ज्योति गुमाएकाहरुलाई,

यात्रा दिनु छ,

गन्तव्य दिनु छ

लर्खराएकाहरूलाई

जीवन दिनु छ ‘जीउनु’बाट

टाढिएकाहरूलाई

फुलाउनु छ यही धरतीको

आँगनमा सृष्टिका फुलहरू,

सकुशल राखेर आत्माको

आवाज

निर्माण गर्नु छ चेतनाको पुञ्ज

र टाँग्नु छ देशको आकाशमा ,

अझै त बाँकी नै छ
लेख्न यो देशको अनुहारमा
देशझैं सुन्दर कविता ।

 

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

प्रतिक्रिया दिनुहोस
लघुकथा : विजय जुलुस

प्रभादेवी पौडेल।  कुनै एक पार्टीको कृयाशिल सदस्य बने देखि अर्जुन उक्त पार्टीको निक्कै

‘एक असाधारण अन्तर्वार्ता’ मा अद्भुत कथा

काठमाडौं । चिनियाँ लेखक लाओ माद्वारा लिखित ‘एक असाधारण अन्तर्वार्ता’ कथासङ्ग्रह प्रकाशनमा आएको

नभएको त्यही एउटा नेता त हो नि !

देश छ व्यवस्था छ संविधान छ राष्ट्रपति छ प्रधानमन्त्री छ पार्टी छ झण्डा

टाँगेर निधारमा राष्ट्रियताको रातो तुल, जासुस अँगालोमा हालेको याद आयो मलाई !

खरानी बेच्न घर बालेको याद आयो मलाई कात्रोमा खल्ती हालेको याद आयो मलाई