प्रधानमन्त्रीको भाषण



डा. गोविन्दशरण उपाध्याय

दक्षिण एसियाली साहित्य सम्मेलनमा प्रधानमन्त्री खड्गप्रसाद ओलीले दिएको उद्घाटन मन्तब्य सुन्दा र पढ्दा निकै रमाइलो लाग्यो ।

लाग्छ, उहाँमा नेपालको धार्मिक तथा सांस्कृतिक इतिहासमा निकै दखल छ र त्यसको सुरक्षा तथा पुनर्जागरणका लागि उहाँ निकै चिन्तित हुनुहुन्छ । जेहोस् प्रधानमन्त्रीले खुलेआम नेपाल र नेपालीको सांस्कृतिक तथा धार्मिक इतिहासको रक्षा गर्नुपर्ने वक्तव्य दिएर निकै महत्वपूर्ण काम गर्नुभएको छ ।

भारतीय प्रधानमन्त्री खुलेआम वैदिक संस्कृतिको आफ्नो विगतलाई स्वाभिमानपूर्ण तवरले स्वीकार गर्छ । हाम्रा प्रधानमन्त्री आफ्नै देशको श्रीपशुपतिनाथ मन्दिर पनि जादैनन् जानै परे पनि भारतीय प्रधानमन्त्री साथी चाहिन्छन् ।

हाम्रा प्रधानमन्त्री आफ्नै देशको श्रीपशुपतिनाथ मन्दिर पनि जादैनन् जानै परे पनि भारतीय प्रधानमन्त्री साथी चाहिन्छन् ।

मन्त्रीत्रहरू बडो गर्वका साथ “धर्म नमान्ने“ भनेर आफ्नो नास्तिकता सार्वजनिक गर्छन् । त्यस्तो अवस्थामा प्रम. ओलीको भाषणले के मर्म दिन्छ ( सबैले विचार गरिरहेका छन्।)

चिनियाँ राष्ट्रपतिले आफ्नो भाषणमा “आफ्नो सांस्कृतिक इतिहासको संरक्षण गरिरहेको चीन“ भने पछि हाम्रा प्रधानमन्त्रीलाई चेतना आएको हो कि भन्ने पनि अनुमान गर्छु । किनभने वर्तमान चाइना र नेपाल दूबै देशमा “भावनात्मक ( साम्यवादी“ शक्तिहरूले सरकार चलाइरहेका छन् ।

व्यवहारमा साम्यवाद लोपोन्मुख छ भने बोलाई र बयानवाजीमा साम्यवादीहरूले विश्व विजय गर्दै छन् । यसअर्थमा साम्यवादीको हैसियत मन पराउने नेपाली साम्यवादी शक्तिले ठूलो भावनात्मक साम्यवादी (चिनी)ले सांस्कृतिक संरक्षणको उपदेश दिए पछि आँखा खुलेका हुन् कि भन्ने ठान्छु ।

प्रधानमन्त्री हामी सबैका अभिभावक हुन् । प्रधानमन्त्री बोलेपछि देश बोल्छ । अव साहित्य सम्मेलनमा बोलेका कुरा कसरी लागू गरिन्छन् ? हेर्न वाँकी छ । मलाई प्रम ओलीले चिनियाँ राष्ट्रपति वा भारतीय प्रधानमन्त्रीको बाटो नै अनुगमन गर्लान् जस्तो त लाग्दैन ।

मलाई प्रम ओलीले चिनियाँ राष्ट्रपति वा भारतीय प्रधानमन्त्रीको बाटो नै अनुगमन गर्लान् जस्तो त लाग्दैन ।

अर्कोतिर चिनियाँ राष्ट्रपतिको भ्रमण सकिएपछि पूर्वप्रम प्रचण्डको “चिन्ता“ विर्सन सकिन्न । जसरी प्रचण्डले चलाएको जनयुद्धमा हिन्दू धर्म संस्कृतिप्रति जिरो सहनशीलताको व्यवहार गरियो र त्यसपछि जसरी इसाईहरूको विस्तार हुँदैछ ( हामीले देखि र बुझिरहेका छौँ । धर्म निरपेक्षता त इसाईहरूलाई धर्मपरिवर्तन गर्न छूट दिन ल्याएको एउटा बोलियो संवैधानिक प्रावधान भएको स्पष्ट भएको छ

म सम्झन्छु, हिन्दू भोटले जितेका भारतीय प्रधानमन्त्री मोदी आउँदा नेपालीले जयजय गरेकै हुन्, भीड स्वस्फूर्त थियो । सम्भवतः त्यसबेला मोदीले काठमाडौँबाट चुनाव लडेको भए पक्कै जित्ने थिए ।

दोस्रोपटक आउँदा नेपालीले “मोदीमा नाकावन्दी अवतार“ पाए । हिन्दू नेताको रूपमा गद्दीसीन भएका भारतीय प्रमको नाकावन्दीले ८० प्रतिशत नेपालीको दुखेको चित्त अझैं दुखिरहेको छ । आज भारतीय मित्रका रूपमा मोदी पच्न सकेका छैनन् ।

म सम्झन्छु, हिन्दू भोटले जितेका भारतीय प्रधानमन्त्री मोदी आउँदा नेपालीले जयजय गरेकै हुन्, भीड स्वस्फूर्त थियो । सम्भवतः त्यसबेला मोदीले काठमाडौँबाट चुनाव लडेको भए पक्कै जित्ने थिए ।

तर भारत र नेपालको सांस्कृतिक सम्वन्ध बलियो छ । मोदी सरकारले नेपाल विरुद्ध नाकावन्दी लगाउँदा भारतीय सरकारको त्यहााका जनताले कडा आलोचना गरेका थिए ।

चीन पनि नेपालको मित्र राष्ट्र हो । भूगोलले गर्दा चीन नेपालीसंग त्यति नजिक छैन । नेपालीहरूले चीनलाई “सस्तो समान बेच्ने देशका रूपमा बढी चिन्छन् ।

सरकारले भृकुटीसँग नातो गाँसे पनि चिनियाँहरू व्यापारमा विश्वास गर्छन् भन्ने तत्थ्य अव लुकेको छैन चिनियाँहरूलाई “छोरीबेटीको सम्वन्ध“का आधारमा पगाल्न सकिन्न । उनीहरूलाई भारतीयझैँ भावनामा पगाल्न सकिन्न भन्ने बुझेकै हुनुपर्छ ।

२३ वर्षपछि चिनियाँ राष्ट्रपति नेपाल भ्रमण गर्दा चिनियाँ राष्ट्रपतिको भक्तिमा सरकार उत्रेको बुझिन्थ्यो । चिनियाँ राष्ट्रपति सुरक्षा सरकारको जिम्मा हो । त्यसमा प्रश्न उठाउन मिल्दैन तर पनि उनी आउँदा जनताले टेलिभिजनमा हेर्न रुचाए भने सरकारले भीडमा सिभिलका कर्मचारी र सिपाहीलाई “सर्वसाधारणक रूपमा झन्डा लिएर उभिन खटाएको देखियो ।

तर चिनियाँ राष्ट्रपतिले भने नेपाली कम्युनिष्टलाई कम्युनिष्ट कै फरक परिभाषा सिकाएर आफ्नो देश फर्के । रुन्चे बोलीमा प्रचण्डले भोलिपल्टको अन्तर्वार्तामा यो कुरा स्वीकार गरे, जलपानमा पनि यही प्रभाव देखियो ।

उनी आउँदा जनताले टेलिभिजनमा हेर्न रुचाए भने सरकारले भीडमा सिभिलका कर्मचारी र सिपाहीलाई “सर्वसाधारणक रूपमा झन्डा लिएर उभिन खटाएको देखियो ।

त्यसैले म भन्छु, हामी आफ्नो खुट्टामा उभिनुपर्छ । प्रमका रूपमा तपाईंले नेपाल प्राज्ञ प्रतिष्ठानमा दिएको भाषण सबै नेपालीको लागि सरकारी दिशानिर्देश बनोस् ।

नेपालीले वाणभट्ट, भाष्कर, शुश्रुत, चरकको खोजलाई पहिले जानोस् त्यसपछि विश्वका समस्त विद्वानहरूलाई पनि बुझुन् । शिर आफ्नै होस् । नेपालको परिचय र इतिहास सबैभन्दा प्राचीन हो । कमसल कुरा त्यागौं र असल कुराहरूलाई अगाडी बढाऊ ।

 

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

प्रतिक्रिया दिनुहोस
ट्रेडोस डब्ल्युएचओको महानिर्देशकमा पुनः निर्वाचित

काठमाडौं । विश्व स्वास्थ्य संगठन (डब्ल्यूएचओ)को महानिर्देशकमा डा. ट्रेडोस अधानोम गेब्रेयसस पुनः निर्वाचित

अमेरिकाको एउटा विद्यालयमा बन्दुकधारीको आक्रमणबाट कम्तीमा १९ जनाको मृत्यु

अमेरिकाको टेक्सस राज्यस्थित एउटा प्राथमिक विद्यालयमा बन्दुकधारीले गोली प्रहार गर्दा कम्तीमा १८ जना

पोखराको मेयरमा एकीकृत समाजवादीका धनराज आचार्य निर्वाचित

गण्डकी । कास्कीको पोखरा महानगरपालिकाको मेयरमा सत्तारुढ गठबन्धनका साझा उम्मेदवार नेकपा (एकीकृत समाजवादी)का

सबै श्रमिकलाई सामाजिक सुरक्षामा आबद्ध गराउने सरकारको नीति, कहिले पूरा होला ?

काठमाडौं । सामाजिक सुरक्षा योजना शुभारम्भ भएको तीन आर्थिक वर्ष नाघे पनि सामाजिक